Βιβλιοπωλεῖο ΛΥΔΙΑ - Ἠλεκτρονικό κατάστημα

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ

Τηλέφωνο: 2310 - 237412

ΔΩΡΕΑΝ ΕΞΟΔΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

Για παραγγελίες άνω των 40€

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

E-mail: lydiabooks@lydiafilippisia.gr

Όλα τα προϊόντα

Κατηγορίες

Πάσχα το αιώνιο πέρασμα

Εκδόσεις : ΕΑΡ Συγγραφέας : π. Πλακίδας Deseille Σελίδες : 232  Περιγραφή Οι Εκδόσεις «Έαρ» προσφέρουν στον λαό του Θεού τον τρίτο τόμο ομιλιών του μακαριστού πατρός Πλακίδα Deseille, μεταφρασμένο στην ελληνική, με κείμενα από τη χαρμόσυνη περίοδο του Πεντηκοσταρίου.

9,00 €

Ο Τίμιος Σταυρός

Συγγραφέας: Κοκάλης Αβραάμ Εκδόσεις: Αδελφότης Θεολόγων Ο ΣΩΤΗΡ Περιγραφή -Ποια είναι η σημασία και η θέση του Τίμιου Σταυρού στην Εκκλησία μας και στη ζωή κάθε Χριστιανού; -Πώς θα φέρει και σ᾿ εμάς θαυμαστά αποτελέσματα; -Πώς πρέπει να τιμούμε τον Τίμιο Σταυρό; Σε αυτά και άλλα παρόμοια ερωτήματα έρχεται να απαντήσει το μικρό αυτό βιβλίο.

1,50 €

Είσοδος στο μυστήριο των μυστηρίων

Συγγραφέας: π. Πλακίδας Deseille Σελίδες: 128  Εκδόσεις: ΕΑΡ Συλλογή ομιλιών του π. Πλακίδα σε μοναχούς και σε απλούς πιστούς, που ξεκινούν από την εορτή των Εισοδίων, διέρχονται τις εορτές των Χριστουγέννων και των Θεοφανίων και καταλήγουν στην Υπαπαντή του Κυρίου. 

7,00 €

Με την ψυχή στα πόδια

Τη στιγμή που ο Χριστός άφηνε άδεια τα σάβανά του του, ξεκίνησε ένα εκρηκτικό στοίχημα που θα κρατήσει όσο κρατά η ιστορία: Πόσο Εκκλησία μπορεί να είναι μια Εκκλησία, αν τυχόν στην Ανάσταση του Χριστού δεν βλέπει το μέλλον του σύμπαντος, κι αν τη ματιά αυτή δεν την κάνει όπλο σε καθημερινές της οδομαχίες εναντίον κάθε θανάτου; Τα κείμενα αυτού του βιβλίου επιχειρούν να ψηλαφίσουν το ερώτημα, βάσει της βιβλικής σκέψης και της Μεγαλοβδομαδιάτικης και Αναστάσιμης υμνολογίας. Η ιεραποστολή εδώ ξεπροβάλλει ως ανάσα ολόκληρου του εκκλησιαστικού σώματος, ως αλληλεγγύη στους κατατρεγμένους και ως πάθιασμα με την ελευθερία. 

7,00 €

Δεύτε λάβετε φως!

Μητροπολίτου Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικολάου Δεῦτε λάβετε φῶς: Από το γεγονός της Αναστάσεως στη θέα του Αναστάντος Το βιβλίο περιλαμβάνει πρωτότυπα κείμενα για την Ανάσταση του Κυρίου. Πάσχα, Κυρίου Πάσχα! Βροντώδης ακούγεται η προτροπή της Εκκλησίας μας: «Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως». Και όλοι μαζί ανα­φωνούμε «Χριστός Ἀνέστη!» και επαναλαμβάνουμε «Ἀληθῶς Ἀνέστη!». Αυτό είναι το μυστικό και πνευματικό συμπόσιο της πίστεως· η μετοχή στην Ανάσταση του Χριστού, στη χαρά και στο μυστήριό της... Μια πρόταση για να ζήσουμε ενθέως τη χαρά της Αναστάσεως, να συναντηθούμε με τον αναστάντα Κύριο, να συμμετέχουμε στο αιώνιο συμπόσιο της Βασιλείας Του. Για να μεταμορφωθεί μέσα μας η πίστη στο γεγονός της Αναστάσεως σε βίωση της θέας του Αναστάντος.

12,00 €

Ο ευάλωτος Θεός

Ο Θεός μας αποκάλυψε το μεγαλείο του ανθρώπου. Το γεγονός ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος ήταν, είναι και θα παραμείνει για πάντα μια ένδειξη ότι ο άνθρωπος είναι τόσο πελώριος, τόσο μυστηριωδώς βαθύς, ώστε όχι μόνο μπορεί να περιέχει -ως ναός- τη θεία παρουσία, αλλά μπορεί και να ενωθεί με τον Θεό, να γίνει "θείας κοινωνός φύσεως", κατά τον απόστολο Πέτρο. Και ακόμη, όσο πολύ κι αν παρεξέκκλινε ο άνθρωπος από την κλήση του, όσο ανάξιος κι αν έγινε γι' αυτήν, ποτέ δεν θα έχει μια σχέση με τον Θεό κατώτερη από αυτή της πατρότητας και δεν θα πάψει ποτέ να έχει τη θέση του υιού ή της θυγατέρας του Υψίστου... Αυτό που φανερώνεται εν Χριστώ και δια του Χριστού είναι ότι αυτό που έχει υπέρτατη σημασία είναι το κάθε πρόσωπο ξεχωριστά· ότι ο Χριστός ζει και πεθαίνει για τον καθένα μας, ότι δεν Τον ενδιαφέρουν οι μάζες αλλά ο κάθε άνθρωπος. Ο αρχαίος κόσμος ήξερε έθνη και φυλές, ήξερε δούλους και κυρίους, είχε κατηγορίες ανθρώπων, όπως ακριβώς και ο σύγχρονος κόσμος διακρίνει κατηγορίες και τύπους και ομάδες. Ο Θεός γνωρίζει μόνο ζώντες ανθρώπους - άνδρες και γυναίκες.

7,00 €

Έσχατος εχθρός

Ο Θεός έκτισε τον κόσμο ως μέσο κοινωνίας μαζί Του, μα ο άνθρωπος τον θέλησε αποκλειστικά για τον εαυτό του. Αντί να ανταποδώσει την αγάπη του Θεού με τη δική του αγάπη, ο άνθρωπος αγάπησε τον κόσμο ως αυτοσκοπό. Όμως, ο κόσμος εν εαυτώ και αφ' εαυτού δεν αποτελεί σκοπό. Όπως ακριβώς η τροφή στερείται σκοπού αν δεν μεταμορφωθεί σε ζωή, έτσι και ο κόσμος παύοντας να υπεμφαίνει το Θεό βυθίστηκε σε μια ατελεύτητη σύγχυση, σε έναν παράλογο κύκλο χρονικής διαδοχής μέσα στον οποίο καθετί διαρκώς μεταβάλλεται, ολοένα εξανεμίζεται και τελικά πεθαίνει. Ο Χριστιανισμός υπερβαίνει την εξάρτηση του ανθρώπου από τον κόσμο, με τη μετατροπή του ίδιου του κόσμου σε ζωή. Και ζωή σημαίνει μετοχή Θεού. Αν ο κόσμος παύει να μεταστοιχειώνεται σε κάτι, αν η ζωή παύει να μεταμορφώνεται σε κοινωνία με το Απόλυτο Νόημα, την Απόλυτη Ομορφιά, την Απόλυτη Καλοσύνη, τότε αυτός ο κόσμος δεν χάνει μόνο το νόημά του, αλλά μετατρέπεται σε θάνατο. 

10,00 €

Ο θάνατος ως κέρδος

Στη Νεκρώσιμο Ακολουθία κρατάμε αναμμένες λαμπάδες. Με τον τρόπο αυτό μαρτυρούμε ενώπιον του Θεού ότι το πρόσωπο αυτό που κηδεύουμε αποτέλεσε μια φλόγα μέσα στο λυκόφως αυτού του κόσμου· μαρτυρούμε πώς το πρόσωπο αυτό δεν έζησε μάταια και πώς θα κρατήσουμε, θα προστατέψουμε, θα αυξήσουμε και θα μοιραστούμε αυτή τη φλόγα... Έχουμε μείνει πίσω για να καταστήσουμε εφικτό τον πολλαπλασιασμό και τη διάδοση όλων όσων είδαμε, όλων όσων ακούσαμε και βιώσαμε· έχουμε μείνει πίσω για να ξεκινήσουμε με μια καινούργια αλυσίδα φωτός πάνω στη γη. Κι ωστόσο, αν είμαστε ικανοί να πούμε αληθινά και με ειλικρίνεια ότι ο άνθρωπος που αναχώρησε απ' αυτή τη ζωή ήταν για μας ένας θησαυρός, τότε εκεί όπου είναι ο θησαυρός μας, εκεί πρέπει να βρίσκεται η καρδιά μας (Ματθ. 6, 21), και πρέπει κι εμείς, μαζί με τον άνθρωπο που εισήλθε στην αιωνιότητα, να ζούμε όσο ολοκληρωμένα και βαθιά γίνεται στην αιωνιότητα. Διότι η αιωνιότητα είναι ο μόνος "τόπος" όπου μπορούμε να βρισκόμαστε μαζί με το συχωρεμένο άνθρωπο. Κι αυτό σημαίνει πώς όσο περισσότερα αγαπημένα μας πρόσωπα εγκαταλείπουν αυτό το γήινο προσκύνημα και εισέρχονται στη σταθερότητα και την ειρήνη της αιώνιας ζωής, τόσο περισσότερο πρέπει κι εμείς να αισθανόμαστε ότι ανήκουμε σ' εκείνο τον κόσμο και ότι οι αξίες εκείνου του κόσμου γίνονται σταδιακά και δικές μας αξίες...

7,00 €

Στο φως της Κρίσης του Θεού

Ίσως ακούγεται παράξενο ότι μέσα στην Εκκλησία κηρύσσουμε το Ευαγγέλιο της Κρίσεως. Κι όμως, αυτό κάνουμε. Ομολογούμε ότι η Ημέρα του Κυρίου δεν είναι φόβος, αλλά ελπίδα, και δηλώνουμε μαζί με όλη την Εκκλησία: "Αμήν, ναι, έρχου Κύριε Ιησού" (Αποκ.22,20). Αν αυτό δυσκολευόμαστε να το αρθρώσουμε, τότε κάτι σημαντικό λείπει από τη χριστιανική μας συνείδηση. Ό,τι κι αν λέμε, είμαστε ακόμη ειδωλολάτρες ντυμένοι με το ευαγγελικό ένδυμα. Είμαστε ακόμη χριστιανοί για τους οποίους ο Θεός είναι ένας Θεός "απ' έξω", για τους οποίους ο ερχομός Του είναι σκοτάδι και φόβος, και του Οποίου η Κρίση δεν είναι η λύτρωσή μας, αλλά η καταδίκη μας. Είμαστε χριστιανοί για τους οποίους η συνάντηση με τον Κύριο είναι ένα γεγονός τρομακτικό, και όχι αυτό που λαχταρούν, αυτό που έχει γίνει σκοπός της ζωής τους. Αν δεν το συνειδητοποιήσουμε, τότε η Σαρακοστή δεν μπορεί να είναι χαρά, γιατί η Σαρακοστή φέρνει μαζί της και Κρίση και ευθύνη: κρίνουμε τον εαυτό μας για να τον αλλάξουμε, ώστε να μπορέσει να φθάσει στην Ημέρα του Κυρίου, στην Ανάσταση, με καρδιά ανοιχτή, με πίστη, έτοιμος να πανηγυρίσει το γεγονός της έλευσής της. Κάθε ερχομός του Κυρίου είναι κρίση!

10,00 €

Η Κεχαριτωμένη

Τό πρό­σω­πο πού τι­μᾶ ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας πε­ρισ­σό­τε­ρο, με­τά τόν Θε­άν­θρω­πο Κύ­ριο, τόν Σω­τή­ρα μας Ἰ­η­σοῦ Χρι­στό, εἶ­ναι ἡ Ὑ­πε­ρα­γί­α Θε­ο­τό­κος. Στή συ­νεί­δη­σή της -τήν πίστη καί τή λατρεία της- ἡ Πα­να­γί­α εἶ­ναι τι­μι­ω­τέ­ρα ἀ­κό­μη καί αὐ­τῶν τῶν Χε­ρου­βείμ καί ἐν­δο­ξο­τέ­ρα τῶν Σε­ρα­φείμ. Εἶ­ναι ἀ­πε­ρι­ό­ρι­στος ὁ σε­βα­σμός, ἡ τι­μή, ἡ ἀ­γά­πη καί ἡ ἀ­φο­σί­ω­ση πού τρέ­φου­με οἱ ὀρ­θό­δο­ξοι χρι­στια­νοί πρός τήν Παρ­θέ­νο Μα­ρί­α. Με­τά ἀ­πό τόν Κύ­ριο Ἰ­η­σοῦ, εἶ­ναι ἐ­κεί­νη πού κα­τέ­χει τήν κεν­τρι­κό­τε­ρη θέ­ση στήν ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή λα­τρεί­α καί τήν ἀ­το­μι­κή προ­σευ­χή μας. Οἱ συν­το­μό­τα­τες προ­σευ­χές, πού οἱ πι­στοί ἀ­πευ­θύ­νου­με πρός τή Θε­ο­τό­κο, «Ὑ­πε­ρα­γί­α Θε­ο­τό­κε», «πρέ­σβευ­ε ὑ­πέρ ἡ­μῶν» ἤ «σῶ­σον ἡ­μᾶς!­», ἀ­κού­ον­ται ἀ­να­ρίθ­μη­τες φο­ρές σέ κά­θε λα­τρευ­τι­κή σύ­να­ξη. Ἡ ἐ­πί­κλη­ση «Πα­να­γί­α μου!­», πού αὐ­θό­ρμητα ἀ­να­πη­δᾶ ἀ­πό τά χεί­λη μας κά­θε ὥ­ρα καί κά­θε στιγ­μή -ἰ­δι­αί­τε­ρα στίς δύ­σκο­λες ὧ­ρες- δι­α­δη­λώ­νει τή βα­θιά ἐμ­πι­στο­σύ­νη καί τήν ἀ­κλό­νη­τη πε­ποί­θη­ση τῆς πνευ­μα­τι­κῆς πα­ρου­σί­ας της στή ζω­ή μας.

13,00 €

Μετάληψις πυρός

Η Εκκλησία και η Λειτουργία της είναι το σώμα της αλήθειας του Θεού στον κόσμο που γνωρίζεται στην αγάπη ή στο έλεός Του και όχι στη δύναμη ή την εξουσία Του. Μόνο ως σώμα της αλήθειας είναι το σώμα της ομορφιάς, ακριβώς της ωραίας αγάπης στην ανθρωπότητα· της αλήθειας, της αγάπης και της ομορφιάς του γεγονότος που ελευθερώνει, αντρώνει και σώζει. Αυτά ιερουργούνται και διακηρύσσονται στη Λειτουργία της Ευχαριστίας. Και αυτό απαιτεί την ετοιμασία της ιερατικής καρδιάς των πιστών, κληρικών, λαϊκών και μοναχών. "Ουαί τοις απολωλεκόσι την καρδίαν· φησί· και τι ποιήσουσιν, όταν επισκέψηται Κύριος;". Είναι η αγαπώσα, παραδιδόμενη ακορέστως στο πυρ της αγάπης καρδιά, αυτή που νοεί, κατέχει την πραγματική νοημοσύνη, ότι η Εκκλησία, αυτή η αγαπητική κοινωνία των πιστών, είναι η φανέρωση "της αιωνίας αγαπήσεως του Θεού", με την οποία αγάπησε και αγαπά τον λαό Του· είναι η παρουσία της Ουσιαστικής αγάπης εν μέσω του λαού του Θεού, "πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος"! Τι άλλο είναι η Ευχαριστία παρά η μετάληψη αυτής της αδιάκοπης αγάπης, της άσβεστης φλόγας, που μεταμορφώνει και αγιάζει τους πάντες και τα πάντα;

13,00 €