Μιά προσευχή

2020-12-11

Ἑδῶ, Κύριε, στεκόμαστε καί πάλι ἀπόψε. Σέ περιμένουμε μέ λαχτάρα. Θέλουμε νά Σέ δοῦμε ἀπό κοντά, νά νοιώσουμε γλυκειά τήν ζωντανή Σου παρουσία, γιά σκιρτήση ἡ καρδιά μας καί νά πλημμυρίση ἀπό ἀγαλλίασι τό πνεῦμα μας...

Ἡ καρδιά μας, Κύριε, εἶναι ἀνήσυχος. Φοβᾶται τήν ἀπουσία Σου. Φοβᾶται τήν ἀποστροφή τοῦ προσώπου Σου.

Ὦ Κύριε, μήν μᾶς βλέπης αὐστηρά. Μήν ἐρευνᾶς ἐξονυχιστικά ὅλες τίς πτυχές τῆς καρδιᾶς μας... Ἰησοῦ, Νυμφίε τῆς ψυχῆς μας, μήν στερήσης τά παιδιά Σου τοῦ θείου ἐλέους...

Δέν εἶναι στίς προθέσεις μας, Κύριε, νά πράττουμεν ἀντίθετα ἀπό ἐκεῖνο πού Ἐσύ θέλεις. Ποθοῦμε πάντα νά εἴμαστε παιδιά Σου. Καί τότε πού ἄθελά μας ἁμαρτάνουμε καί τότε πού Σέ ὁδηγοῦμε σ' ἕναν καινούργιο Γολγοθᾶ καί τότε θέλουμε νά εἴμαστε παιδιά Σου.

Δέξου, Κύριε, τίς ματωμένες μας καρδιές...

Θερμά Σέ παρακαλοῦμε, κράτησέ μας στήν ἀγάπη Σου... Ἀξίωσέ μας νά γίνουμε φρόνιμοι οἰκονόμοι καί καλοί διαχειρισταί τῶν πνευματικῶν θησαυρῶν πού μᾶς ἐμπιστεύθηκες.

Καί τήν παροῦσα ἑσπέρα, Σέ διαβεβαιοῦμε ὅτι οἱ ψυχές μας Σοῦ ἀνήκουν. Σώματι καί ψυχῇ Σοῦ παραδιδόμαστε...

π. Θεόφιλος Ζησόπουλος